|
Over
Dingle
|
De
wegen op het schiereiland leiden over de bergen en langs de kust tussen
de eindeloze stenen muurtjes die de kleine weiden omringen. De belangrijkste
weg vanaf Tralee splits bij Camp: één route gaat langs de
noordelijke kust verder langs Castlegregory, waarna hij vervolgens weer
splitst wanneer één weg naar Cloghane draait en de ander over
de bergen via de Connor Pass naar Dingle leidt. De andere route van Camp
gaat door de bergpas langs Gleann Na Ngealt, de schitterende 'Valley of
the mad' (Valei van de gekken), en daalt naar Annascaul. Hiervandaan gaat
het na een reeks haarspeldbochten, langs ons huis, naar Lispole en vervolgens
via een lange rechte weg naar Dingle. De zuidelijke route vanaf Killarney
en Castlemain loopt langs de smalle kuststrook onder de Slieve Mish Mountains
en langs het prachtige strand van Inch, waarna hij vervolgens door een pas
richting Annascaul afbuigt.
Aan de westkant van Dingle loopt de prachtige route via Ventry naar Slea Head, een plaats waar menig bezoeker even stopt om van het uitzicht over de Blasket Islands en de Atlantische Oceaan te genieten. De route vervolgt zich via Dunquin, Ballyferriter en langs Mount Brandon weer terug naar Dingle.
Dit zijn de belangrijkste routes over het schiereiland, maar er zijn ook nog eindeloos veel wegen naast de hoofdwegen en ontelbare smalle boerenwegen of landweggetjes. En als je er de tijd er voor neemt om eens wat langer op het schiereiland rond te trekken zijn deze wegjes de beste manier om de schoonheid ervan te ontdekken.

De heuvels, de kust en het landschap tonen hun schoonheid nog wel het meest
aan de wandelaar. Er is meer aan dit landschap dan alleen een schitterend
uitzicht. Het schiereiland is bezaaid met de historische overblijfselen
van vervlogen tijden. Het Dingle schiereiland bezit een abnormaal hoge concentratie
van archeologische vindplaatsen. Dit zijn wel niet zulke enorme bouwwerken
als Newgrange en Stonehenge, maar ze zijn in al hun bescheidenheid kenmerkend
voor de tijden waaruit ze bewaard gebleven zijn.
Het is moeilijk uit te leggen waarom veel bezoekers jaar na jaar terugkeren naar deze plek. Het heeft iets te maken met het ritme van het leven hier. Het heeft iets te maken met de manier van leven, met een vleugje rust, kalmte en ontspanning. Er is niet één woord dat het goed kan beschrijven, maar het komt het beste tot uiting bij toevallige ontmoetingen. Als je stopt om de weg te vragen moet je niet schrikken als je meer krijgt dan je gevraagd hebt en betrokken wordt in lange en fascinerende gesprekken. Als je gewend zijn aan de koelheid van Nederland zul je verrast zijn als de gene naast je aan de bar in een pub in Dingle opeens een opmerking maakt over het weer en je vraagt of je van je verblijf geniet, waar je vandaan komt, hoe lang je blijft en wat je van alle toestanden in de wereld vindt.
Uiteraard is voor iedereen een bezoek aan Dingle anders. Velen komen hier om kennis te maken met de Ierse taal, bij veel inwoners nog steeds de eerste taal, en de Ierse cultuur. Anderen komen hier omdat het een paradijs is voor de wandelaar, weer anderen om van zeevogels of de noordelijke bergflora te genieten. Voor velen de ervaring om hier te zijn, de toevallige ontmoetingen of spontane muzikale sessies in de pubs is als een verademing en een frisse wind, waarnaar men steeds weer wil terugkeren.
De
ligging van het schiereiland, aan de meest westelijke grens van Europa tegen
de onmetelijkheid van de Atlantische Oceaan, geeft het een nog dramatische
achtergrond. Dit heeft er onder andere voor gezorgd dat de historie aan
de ene kant gevormd is door isolatie van de meer ontwikkelde landen en door
periodes van nauwe handelsbetrekkingen met het vasteland. Deze betrekkelijke
isolatie, van intensieve economische ontwikkelingen, van de centrale politiek
en de sociale en culturele zorgen van de industriële landen, trekt
dan ook veel mensen naar deze streek. Ook deze heeft deze isolatie er voor
gezorgd dat er hier nog zoveel archeologische vindplaatsen zijn terwijl
die op andere plaatsen al lang verdwenen zijn. Er zijn dan ook nog genoeg
dingen te zien hier, mooie megalithische graven, staande stenen en vroegchristelijke
nederzettingen, om nog maar niet te spreken over de ontelbare ringforten,
ogham stenen en kastelen.
Helaas kunnen we op onze website niet alles vertellen over dit schiereiland, en dat willen we ook zeker niet doen. Het leukste is namelijk om het allemaal zelf te ontdekken. Zo ontdekken wij ook bijna iedere dag dingen en plaatsen, soms vlak bij ons huis, waar het één en ander over te vertellen is. Er is in ieder geval genoeg te beleven en voor een ieder wat wils op 'ons' schiereiland.
Bron:
deze tekst is vrij vertaald en min of meer samengesteld uit 'The
Dingle Peninsula' door Steve MacDonogh