|
De
verhuizing
|
Waarom verhuizen?
Waarom verhuizen uit een land waar alles mag? Waar je alles mag doen wat je wilt? Waar vrijheid is? En waarom naar een land waar niks is? Waar nog minder mensen wonen per vierkante kilometer dan op Ameland? Een land waar het altijd regent?
In 2002 kregen we verkering. Sindsdien waren we altijd samen aan het dromen over onze toekomst. We wilde het liefst met een jeep de wereld rond, met de een hangmat in de jeep waar de hond in kon slapen. We wilden nog zo veel dingen zien en doen. Maar wat we ook beide wilden, was weg gaan uit Nederland.
Nederland bevalt ons niet. We voelen ons hier niet thuis. Ze zeggen dat je in Nederland vrij bent en dat alles hier mag en kan, maar ondertussen laat de bevolking je merken dat het anders is. Je moet dit en je moet dat. Buitenlanders zijn hier bij de meeste mensen niet welkom en op de koffie bij de buren gaan? Ik ken mij buren niet eens. Het is druk hier, iedereen lijkt soms wel stress te hebben. Nederland wordt volgebouwd, er is geen ruimte meer over.
Dat willen wij dus niet meer! Wij willen ergens leven waar we de ruimte hebben, waar we voelen dat we leven en niet geleefd worden.
En we dachten dat te vinden in België (de Ardennen). In tegenstelling tot Nederland, een erg mooi land, met heuvels, bos, beekjes. De mensen apart, maar toch vriendelijk. Jessica is half opgegroeid in België en Edwin is er ook al een aantal keer geweest. De keus leek gemaakt.
Totdat we in 2003 voor het eerst in Ierland kwamen. Gewoon, omdat we er eens heen wilde op vakantie. Het onvoorspelbare gebeurde, we werden verliefd op dit land. Verliefd op het landschap, op de mensen, op het leven daar. Hier was vrijheid, en de ruimte die we zoeken. Maar, dit wisten we nog niet echt tijdens onze eerste vakantie, dit merkten we pas toen we thuis waren. De terugreis huilen in het vliegtuig, en thuis de maandenlange heimwee. We besloten om het jaar daarna terug te gaan naar Ierland.
Het hele jaar keken we hier naar uit. Het duurde lang, maar eindelijk was het zo ver, we gingen weer terug! We hebben 4 heerlijke weken rondgetrokken in Ierland en we waren gelukkig. Ierland was nog mooier dan we ons herinnerden! Maar ook aan deze vakantie kwam een einde. We moesten weer terug, maar deze keer wisten we niet wanneer we terug zouden komen.
De heimwee was nu nog erger dan na de eerste vakantie. We zaten gevangen in Nederland. We wilden terug!
De eerste 2 maanden hebben we beide, zonder dat we het van elkaar wisten na gedacht over dat dit eigenlijk het land was waar we heen wilden. Vergeet België! We hebben hier gevonden wat we zoeken. Uiteindelijk hebben we het er, tijdens een wandeling met de hond, toch maar eens over gehad, wat we nou wilden. We wilden hetzelfde en het besluit is gemaakt.
We gaan naar Ierland!
